Het is goed dat het eens gezegd wordt: Servië zal hoogstwaarschijnlijk niet voor 2020 kunnen toetreden tot de Europese Unie. Alle peptalk van de Tadićen, de Jeremićen en de Đelićen ten spijt zijn er nog te veel obstakels: het Joegoslaviëtribunaal, Kosovo, hervorming van de wetgeving, verdeeldheid binnen de EU, noem maar op. Begrijp me goed, ik zou wensen dat het allemaal veel sneller zou gaan en dat de EU de échte problemen zou bespreken in plaats van een hooguit symbolische kwestie als de uitlevering van Ratko Mladić of de manier waarop Servië omgaat met het mede door de EU zelf gecreëerde probleem Kosovo. Maar zo is het niet. Ik geloof zo langzamerhand niet meer dat Mladić ooit nog in Scheveningen terecht komt en het zal nog vele jaren duren (als het er ooit van komt) voordat er overeenstemming zal worden bereikt over Kosovo. Alles in ogenschouw genomen, denk ik dat 2020 nog een optimistische schatting is. Natuurlijk weten de leiders in Belgrado dat en natuurlijk weten ze dat in Brussel. En toch zit iedereen mooi weer te spelen. maandag 8 februari 2010
teleurstelling
Het is goed dat het eens gezegd wordt: Servië zal hoogstwaarschijnlijk niet voor 2020 kunnen toetreden tot de Europese Unie. Alle peptalk van de Tadićen, de Jeremićen en de Đelićen ten spijt zijn er nog te veel obstakels: het Joegoslaviëtribunaal, Kosovo, hervorming van de wetgeving, verdeeldheid binnen de EU, noem maar op. Begrijp me goed, ik zou wensen dat het allemaal veel sneller zou gaan en dat de EU de échte problemen zou bespreken in plaats van een hooguit symbolische kwestie als de uitlevering van Ratko Mladić of de manier waarop Servië omgaat met het mede door de EU zelf gecreëerde probleem Kosovo. Maar zo is het niet. Ik geloof zo langzamerhand niet meer dat Mladić ooit nog in Scheveningen terecht komt en het zal nog vele jaren duren (als het er ooit van komt) voordat er overeenstemming zal worden bereikt over Kosovo. Alles in ogenschouw genomen, denk ik dat 2020 nog een optimistische schatting is. Natuurlijk weten de leiders in Belgrado dat en natuurlijk weten ze dat in Brussel. En toch zit iedereen mooi weer te spelen. vrijdag 29 januari 2010
chaos
Het is weer eens helemaal mis met het verkeer in Belgrado. Gisteren werd er in de Gazelabrug over de Sava een breuk ontdekt. Niet zo gek. Als je bedenkt dat er al jaren geen onderhoud aan is gepleegd, verbaast het je dat het ding nog nooit is ingestord. Hoe dan ook, de middelste rijbaan is afgesloten en voertuigen van boven de drie ton mogen er niet meer overheen. Dat betekent dus dat al die vrachtwagens door de stad en over Brankov Most moeten. En dat zijn er een heleboel (de ringweg is nog steeds niet af). Je kunt je voorstellen hoe vast het verkeer in de stad staat.donderdag 22 oktober 2009
nog meer catastrofe
Vijftien Albanezen uit Kosovo zijn naar alle waarschijnlijkheid verdronken in de Tisa, de grensrivier tussen Servië en Hongarije. De Hongaarse politie arresteerde vorige week een Kosovo-Albanees, die vertelde dat de boot, waarmee de groep illegaal probeerde de Europese Unie binnen te komen, vlakbij de Hongaarse oever was omgeslagen. Volgens hem heeft hij zijn kinderen kunnen redden, maar is zijn vrouw verdronken. Er zouden nog een stuk of veertien anderen op die boot hebben gezeten. De (Albanese) autoriteiten (in Kosovo) hebben bevestigd dat zij zijn benaderd door ongeruste familieleden die deel zouden hebben uitgemaakt van het transport. Er is inmiddels één lichaam gevonden. Een tragische gebeurtenis.Het is natuurlijk niet voor het eerst dat Albanezen uit Kosovo proberen de Europese Unie binnen te komen. Dat gaat al jaren illegaal, want verblijfsvergunningen worden er niet meer uitgegeven. Iedereen weet dat er bosjes mensen worden gesmokkeld (en dat kost een berg geld), maar het gebeurt maar zelden dat die transporten worden opgemerkt. Dit is wel een hele wrange methode om de neus op de feiten gedrukt te krijgen.
Ik wil hier geen politiek verhaal van maken. Het is eerst een vooral een tragedie voor de betrokkenen en hun nabestaanden. Maar het werpt toch wel een ander beeld op Kosovo, dat, volgens de leiders daar, na de onafhankelijkheidsverklaring economisch op zou bloeien. Maar kennelijk zijn er nog steeds mensen die er heel veel geld en enorme risisco's voor over hebben om weg te komen.
zaterdag 17 oktober 2009
crisis
Hoewel de economische crisis in Servië volgens premier Cvetković op z'n laatste benen loopt, is daar in de straat nog niet veel van te merken. Heel veel winkels sluiten de deuren, hetgeen voor straatverkopers van lelijke schilderijen wel prettig is. Kunnen ze hun eigen buitenetalage maken.vrijdag 16 oktober 2009
honger
Het is vandaag Wereldvoedseldag en zo zal het Belgradose restaurant Franš er vanmiddag tijdens de lunch uitzien. Lege tafels, geen eten. Servië hongert vandaag uit solidariteit met de hongerigen en de baas van Franš vond dat kennelijk een goed idee. Natuurlijk bijt niet heel Servië vandaag op een houtje. Volgens B92 hebben een half miljoen Serviërs te kennen gegeven dat ze niet zullen eten om het armoedeprobleem in het land aan de kaak te stellen. Tien procent van de bevolking, zo'n zevenhonderdduizend mensen, heeft niet genoeg geld om dagelijks eten te kunnen kopen. De narodne kuhinje (volkskeukens = gaarkeukens) krijgen meer en meer klanten, vooral ouderen en werklozen komen er hun warme prak halen. Dat is een ernstig probleem, maar de actie lijkt me tamelijk zinloos. En ik verdenk die 500.000 mensen ervan dat ze stiekem en in een verloren hoekje toch snel iets naar binnen zullen werken.maandag 21 september 2009
spanning
Een paar incidenten. Redelijk onschuldig, zou je denken, sterk opgeblazen misschien, maar bij nader inzien kenmerkend voor de gespannen interetnische verhoudingen in dit stukje Europa. We beginnen in Macedonië, waar de regering heeft besloten het nationale wapenschild (zie boven) aan te passen. Het betreft een cosmetische aanpassing; alleen de rode ster wordt weggehaald. Albanezen boos, want, zeggen ze, het wapenschild draagt op geen enkele manier uit dat er ook Albanezen in het land wonen. Ik zou eerlijk gezegd niet weten hoe je dat vorm moet geven, maar ik ben dan ook geen designer. zaterdag 19 september 2009
homo
Je ziet bijna niks op bovenstaande foto, dus hierbij een uitleg. Achter een tafel zitten vijf vrouwen en een man. Het zijn de organisatoren van de gay-pride die morgen in Belgrado zou worden gehouden. Zou, want deze vijf vrouwen en een man kondigden vandaag aan dat de parade niet doorgaat.De bedoeling was om te verzamelen voor de filosofiefaculteit in het centrum van de stad, vervolgens naar Trg Republike te lopen, daar wat sprekers aan te horen en tenslotte via de Knez Mihailovastraat terug te lopen naar het beginpunt. Iedereen die Belgrado een beetje kent, weet dat dat een wandelingetje van een paar minuten is.
Toch is de aanvankelijk verleende toestemming gisterenavond ingetrokken. De organisatie heeft van premier Cvetković en de chef van de Belgradose politie te horen gekregen dat de veiligheid van de deelnemers, ondanks de geplande inzet van duizenden politiemensen, niet kan worden gegarandeerd. De homo's en lesbo's mochten hun ding wel doen voor het Palata Srbija, een nogal desolate plek in Novi Beograd, waar normaal gesproken geen hond komt. De autoriteiten hebben toegegeven aan de dreiging met geweld waarover ik eerder heb geschreven. De autoriteiten buigen diep voor terreur.
Dat is vervelend voor de organisatoren en voor de mensen die dachten na acht jaar (in 2001 werd de eerste gayparade in Belgrado genadeloos in elkaar gemept) eindelijk weer eens in het openbaar voor hun geaardheid uit te kunnen komen. Droevig. Maar het gaat verder. Kennelijk kunnen extremistische clubs als Obraz, 1389, de orthodoxe kerk en voetbalsupporters de rest van Servië hun wil opleggen door te dreigen met geweld. Cynisch genoeg kwam het de bevoegde instanties heel goed uit dat eerder deze week een Franse voetbalsupporter lens is geslagen en een Brit werd doodgeschoten, want die incidenten werden mede als argument gebruikt om de parade in het centrum te verbieden.
Ik vind dat allemaal wel heel erg.
vrijdag 18 september 2009
voetbal?
Leuk vind ik het niet, maar het moet toch maar gemeld worden: supporters van Partisan Belgrado hebben gisteren kennelijk geoefend voor de matpartij van komende zondag, als in Belgrado een homoöptocht wordt georganiseerd (zie hieronder). Het voornaamste slachtoffer is een 27-jarige Fransman, een fan van Toulouse, dat gisterenavond een Europa League wedstrijd in Belgrado speelde. De man zat met een aantal companen een biertje te drinken in de Obilećev Venac, waar de Fransen werden aangevallen door zo'n dertig Partisan-hooligans. Het resultaat: een gebarsten schedel, zijn borst in puin en zwaar beschadigde interne organen. Hij ligt in kritieke toestand in het Klinisch Centrum. De man is, kort gezegd, volledig in elkaar geschopt. Goed gedaan jongens, weer tien punten voor het imago van het vaderland, waarvan jullie zeggen zoveel te houden. Overigens raakte er nog een andere Fransman en de ober van het café licht gewond. Partisan verloor met 3-2 en dat is goed nieuws. Met zulke fans kun je niet snel genoeg uitgeschakeld worden.donderdag 17 september 2009
zucht
Čekamo vas! We wachten op jullie of we wachten jullie op. De heldhaftige verdedigers van het orthodoxe erfgoed zijn van plan om zondag in Belgrado eens flink uit te pakken. Onderling sterk verdeelde homo's en lesbo's willen Servië dan in een soort van uitgeklede gay pride parade laten weten dat zij ook bestaan en dat kan natuurlijk niet, vinden organisaties als Obraz en 1389, altijd op vechtpartijen beluste voetbalsupporters en, natuurlijk, de orthodoxe kerk. Ik zag gisterenavond bisschop Amfilohije op televisie en die had het over Sodom en Gomorra, over de duivel en hij maakte de wezenloze opmerking dat zijn afwijzing van de demonstratie natuurlijk niet moet worden opgevat als oproep tot geweld. Ik herinner me nog al te goed hoe een niet gering aantal priesters op 30 juni 2001 goedkeurend hun zegen gaven aan de blinde kloppartij tegen een handjevol homo's en lesbo's tijdens hun eerste parade in Belgrado.
zaterdag 22 augustus 2009
voetbal
Ik vertel niks nieuws als ik zeg dat voetbalsupporters nogal eens hersenloze idioten zijn. De grobari van Partisan en de delije van Crvena Zvezda vormen daarop geen uitzondering. Rode Ster speelde deze week in Praag voor een plaatsje in de groepsfase van de Euro League (en verloor met 3-0) en natuurlijk moesten de meegereisde fans voor problemen zorgen. Daar zijn ze delije voor. Het begon al op weg, waar ze een benzinestation verbouwden, na het te hebben leeggeroofd. In Praag vonden ze het nodig een restaurant onder handen te nemen (filmpje hierboven.
Maar eigenlijk wil ik het niet over die etterbakken hebben. Ik kwam namelijk een ander filmpje tegen, waarin een collega van de Tsjechische televisie live verslag doet van de rottigheid. Kijk maar hieronder. Die man verdient een lintje, een standbeeld en een eervolle vermelding, want hoe de voetbalsupportersranddebielen ook proberen hem van zijn werk te halen, hij blijft onverstoorbaar doorpraten. Hulde!
dinsdag 18 augustus 2009
firer
Weer een staaltje van de onverbeterlijke stupiditeit van de rechtspraak hier te lande. Servië's 'firer' (het Servische kent de ü-klank niet, firer = führer) en leider van de Nacionali Stroj, Goran Davidović, heeft een rechtszaak voor de districtsrechtbank in Novi Sad gewonnen, omdat niet alle stukken die tegen hem waren ingebracht in het cyrillisch waren gesteld. Niet dat de wet zegt dat dat moet, maar, zo motiveerde de rechtbank het vonnis in navolging van meneer de nazi, daardoor is meneer Davidović "onevenredig in zijn verdediging belemmerd". Meneer de pseudo-Hitler kan, met andere woorden, het latijnse schrift niet lezen (benieuwd wat de echte Hitler daarvan gevonden zou hebben). Ohgossie, hoe moet dat nu in Italië, waar hij resideert? De rechtszaak was overigens aangespannen door de journalist Dinko Gruhonjić, die door de bebrilde Davidović in een boekwerkje was uitgemaakt voor alles wat mooi en lelijk is (hij wordt er, oh schande, onder meer van verdacht jood te zijn) en dus moet vrezen voor zijn leven.
zaterdag 18 juli 2009
vervolg
Het gaat lekker door in het zuiden. Ragmi Mustafa, een van de Albanese politieke leiders, weeft een vertrouwd patroon. De žandarmerija treedt "wreed" op, aldus de baas van de Democratische Partij van Albanezen. De elitetroepen van de politie mishandelen volgens hem zelfs kinderen. Ik heb er geen bewijs van gezien. De lokale autoriteiten in Preševo, Bujanovac en Medveđa, waarvan veel Albanezen deel uitmaken, kappen ermee. Ze willen dat de "repressie" ophoudt.woensdag 15 juli 2009
bom
Zuid-Servië nog maar even. Ik schreef zondag al dat er een politiepatrouille onder vuur had gelegen. Daar kwam nog eens een bomaanslag in Preševo overheen. Een (Albanese) vrouw en een (Albanees) kind raakten gewond. Ze blijken toevalligerwijs (of niet zo toevalligerwijs?) de echtgenote en het veertienjarige zoontje van een (Albanese) politieman te zijn. De achtergrond van de aanslag is nog niet bekend, maar politieminister Ivica Dačić heeft het al over een "klassieke daad van terrorisme" en onderzoeksrechter Staniša Mihaijlović in Vranje zei dat de ontploffing "waarschijnlijk een terroristische daad (is)".Verder is bekendgemaakt dat ene Cenan Mehmeti werd gearesteerd, terwijl hij wapens uit Kosovo aan het smokkelen was, maar het is me niet helemaal duidelijk of hij iets met deze aanslag te maken heeft. De politie zegt overigens op verschillende locaties grote aantallen handgranaten, tijdmechanismen voor bommen en vuurwapens te hebben aangetroffen.
Ik weet niet of er weer een guerilla-oorlogje à la 2001 op het punt van uitbreken staat. Ik hoop het niet, maar de voortekenen zijn niet goed. Kosovo's onafhankelijkheidsverklaring heeft onder de Albanezen in Zuid-Servië de hoop op aansluiting heftig aangewakkerd. De Albanese bevolking in Preševo, Bujanovac en Medveđa ziet het deel van Servië waarin zij wonen om de een of andere reden hoe dan ook als 'Oost-Kosovo' (liefst doorlopend tot en met Niš). EULex en Kfor in Kosovo en de politie in Noord-Macedonië lijken niet in staat of niet bereid de ongebreidelde smokkel van wapens en explosieven te stoppen. Albanezen klagen al sinds jaar en dag over 'grove' schending van hun mensenrechten. Kortom, letterlijk een explosieve situatie, waar we het laatste nog niet over gehoord hebben.
dinsdag 26 mei 2009
parkeren
Ja ja, ik weet het, ik ben een paar dagen doodstil geweest. Ligt niet aan mij, ligt aan mijn laptop. Die was gecrashd. De meeste schade is hersteld, hoewel er ongelukkigerwijs ook veel bestanden verloren zijn gegaan. Ik moet nu dus inhalen. Ik weet alleen niet waar ik moet beginnen, want er is de afgelopen dagen veel gebeurd.
In die periode was het voertuig natuurlijk weggesleept door de pauk (spin) en omdat ik geruime tijd weg was, heeft dat toen een boel geld gekost.
donderdag 21 mei 2009
granaat

en het parkje was vol
en dus was er weer iets aan de hand in Belgrado. Een man was met twee handgranaten op zak het gebouw van de presidentiële administratie binnengelopen en dreigde daar de boel (inclusief zichzelf) op te blazen. Geen terrorist, voor zover we nu weten, maar, volgens onofficiële bronnen, een 57-jarige inwoner van Valjevo met allerlei problemen met onroerend goed en rechtszaken. Vorig jaar was hij al eens een tijdlang in hongerstaking geweest, hij had de president bestookt met boze e-mails en hij had de halve wereld vandaag per mails laten weten dat hij er een einde aan zou maken. De president zelf was er niet, maar is er inmiddels wel, evenals minister van defensie Šutanovac. As we speak is de politie nog steeds met de man in onderhandeling. Naar verluidt heeft hij een granaat waar de veiligheidspin al uit is in zijn hand. Ik heb een paar uur bij het gebouw staan wachten om te zien wat er zou gebeuren. Maar behalve dat er een politiebusje werd voorgereden (en iedereen toen dacht: nu is het voorbij)
en er een zwaar ingepakte politieman iets onduidelijks het gebouw in droeg,
gebeurde er niets. Ik houd jullie op de hoogte.
Update: De man is kort voor vijf uur ontwapend, gearresteerd en afgevoerd, melden de Servische media.
zaterdag 9 mei 2009
tranen
Je zou zeggen dat daar niks mis mee is. Die mensen zijn destijds verdreven, hun huizen zijn kapot gemaakt, de oorlog is tien jaar geleden en het wordt dus tijd dat ze terug kunnen. Ik ga nu de reden van de protesten weergeven. Of ik het daarmee eens ben of niet doet niet ter zake. De Serviërs zeggen: in 1999, net na de oorlog, is er een akkoord gesloten dat bepaalt dat er sprake moet zijn van wederzijdse instemming als verdrevenen (zowel Serviërs als Albanezen) willen terugkeren naar een gebied waar de 'anderen' in de meerderheid zijn. Ze zeggen verder dat deze vijf families op eigen houtje zijn gaan herbouwen, dus zonder fiat van de Serviërs in de omgeving, en dat ze daarbij de steun hebben van de regering in Priština, die financieel bijdraagt.
Ze zeggen ook dat de politie EULex (plaatje, achter de muur), de EU-missie in Kosovo, de Albanezen steunt door de demonstranten tegen te houden als die de voortgang van de herbouw willen verhinderen.
Die dagelijkse demonstraties verlopen overigens heel vreemd. Zo'n zeventig, tachtig mensen verzamelen zich op het dorpspleintje van Brđani, er worden vlaggen uitgedeeld en dan wandelt men gemoedelijk naar de plek van de confrontatie. Na een meter of vijftig krijgen ze van de (Servische) Kosovo-politie te horen dat ze niet verder mogen. Iedereen (inclusief de politiemannen) tovert zijn vriendelijkste glimlacht tevoorschijn (ze kennen elkaar allemaal) en de stoet loopt rustig verder. Even verderop staat een linietje Kosovo-politie op de weg, compleet met helmen, schilden en gasmakers. Opnieuw wordt de demonstranten verteld dat ze niet verder mogen en opnieuw wandelt de stoet om de linie heen.
Op dat moment begint de (internationale) EULex-politie traangasgranaten af te schieten en dat doet ze van harte en in ruime mate.
Het gevolg: de stoet stopt, trekt zich terug en probeert het via een andere route en dan herhaalt de geschiedenis zich een paar keer.
Het is, na twee weken, een vastgesteld scenario. Iedereen weet wat zijn rol is en iedereen houdt zich er keurig aan. In mijn reportage zal ik het "een rituele dans om de macht" noemen.
Cameraman Sale en ik heb geprobeerd dat zo goed mogelijk vast te leggen. Maandag gaan we monteren voor het Journaal, dinsdag voor het Journaal op 3 en ik moet de komende dagen ook nog radioreportages voor het Radio 1 Journaal en de Wereldomroep in elkaar zetten. Een en ander zal waarschijnlijk kort voor het bezoek van de Amerikaanse vice-president Joe Biden aan Kosovo worden uitgezonden.Om te vieren dat alles goed was gegaan, hebben Sale en ik voor terugkeer naar Belgrado ćepapčići gegeten in een kafana in Zvečan, iets ten noorden van Mitrovica. Ze waren alleen zo groot dat we er met geen mogelijkheid tien weggestouwd konden krijgen.

woensdag 6 mei 2009
mitrovica
Mijn baas de NOS is niet zo beroerd als sommigen van jullie misschien denken. Ik heb toestemming gekregen om drie dagen naar Mitrovica te gaan om een televisie- en een radioreportage te maken. Zo'n onderwerp maak je normaal gesproken in één dag, maar de situatie in Mitrovica is niet normaal. Ik moet er heel voorzichtig proberen contacten te leggen om niet tijdens de demonstraties een klap op m'n kop of erger te krijgen. En zelfs dan kan ik niet voor de volle honderd procent garanderen dat die reportages er ook echt komen. Ik vind dat chic van de NOS, die eens te meer aangeeft het belang van afgewogen berichtgeving in te zien.In de tussentijd gaat het niet goed daar in het noorden van Kosovo. Een van de meest gematigde leiders van de Kosovo-Serviërs, Oliver Ivanović, heeft gewaarschuwd voor bloedvergieten. Volgens hem zijn de regering in Priština en de EU-missie in Kosovo (EULex) er op uit nog dit jaar de volledige controle over Noord-Kosovo te verwerven. "De verwerkelijking daarvan zou een horror-scenario zijn," zei Ivanović. "Er zal op grote schaal onrust uitbreken."
Inmiddels heb ik contact met twee mannen uit Mitrovica die hebben toegezegd me een handje te zullen helpen. Dat is al een flinke stap voorwaarts. Morgen vroeg vertrek ik. Ik denk niet dat ik veel zal kunnen bloggen, maar ik zal jullie na terugkeer van alles op de hoogte brengen.
dinsdag 5 mei 2009
vrees
Het is, vrees ik, een kwestie van tijd en dan vallen er slachtoffers. Al elf dagen protesteren Kosovo-Serviërs uit Mitrovica in Brđani. Ze willen verhinderen dat er, met steun van Priština en internationale fondsen, een aantal huizen van Albanezen die daar tot de oorlog woonden wordt hebouwd, omdat zij naar eigen zeggen ook niet in het Albanese Zuid-Mitrovica kunnen wonen. Het protest is klein, maar heel fanatiek. Al dagen achter elkaar hebben de Kosovo-politie, de EULex-politie en Kfor traangas nodig om de demonstranten van zich af te houden. Een enkele keer hebben ze zelfs schokgranaten (stun bombs) moeten laten ontploffen.Ik vind het moeilijk om vanuit Belgrado te beoordelen wat er precies aan de hand is. Het kan best zijn dat het protest niet representatief is. Dat het, met andere woorden, de gemiddelde inwoner van Noord-Mitrovica geen moer kan schelen dat er een paar Albanezen terugkeren naar het noorden van Kosovo. Natuurlijk wordt er ook weer beweerd dat het een actie is van een handvol criminelen die er alleen op uit zijn hun misdadige belangen te verdedigen. Dat geloof ik niet erg. Ik moet er eigenlijk gewoon naartoe, hoewel ik bijzonder weinig zin heb om klappen te krijgen van fanatieke demonstranten. Nog maar even over nadenken.
zaterdag 11 april 2009
schrikken
Je moet weten dat er de afgelopen week nogal is rondgesleept met een groep roma uit Novi Beograd. Hun uit karton en ander afval opgetrokken nederzetting is inderdaad neergehaald, omdat er op die plek een weg moet komen (en misschien ook wel omdat de deelnemers aan de komende Olympiade er vlakbij worden gehuisvest). Hun werd tijdelijke huisvesting in containers aangeboden, maar dat weigerden ze, omdat het te ver van het centrum was. In het centrum verdienen ze hun geld met werkzaamheden die roma gebruikelijk verrichten (zie een van de vorige posts). Inmiddels is de groep weer op het oude nest teruggekeerd en weet niemand wat er nu zal gebeuren.
zondag 1 maart 2009
obraz
28 February 2009 10:47 Source: B92
BELGRADE -- The Human and Minority Rights Ministry wants the Obraz organization to be closed down and has submitted an initiative to look into the legality of its work.
(...)
1. One hundred thousand Ustasha attend rock concerts in 'hlijepa nihova" while you bury your head in the sand an hassle Obraz. Pathetic move. It's views are a natural reaction to it's opposite contemporaries across the border. Or does your head in the sand somehow make you feel safer? Perhaps they should focus on forming political parties in government like Austria, Italy and the like?(Rashan, 28 February 2009 14:17)
Recommend (+14)
Poor comment (-8)
Het is een van de onuitroeibare ziekten op de Balkan: het afschuiven van verantwoordelijkheid. De hand wordt zelden of nooit in eigen boezem gestoken, de splinter in het oog van de ander wordt daarentegen bijna altijd tot balk-achtige proporties opgeblazen.
Hoe kom ik daar nou weer bij?
Zomaar een berichtje. Zoals je hierboven ziet overweegt de Servische regering de organisatie Obraz (Eer) te verbieden. Obraz is een extreem nationalistisch en hoewel klein, tamelijk luidruchtig clubje, dat altijd in het geweer komt als er homo's de straat op gaan, verdachten voor het Joegoslavië Tribunaal worden opgepakt, Kosovo in het geding is, journalisten in elkaar geslagen moeten worden enz. De aanhangers, meest jong en man, beschouwen zichzelf als Sint Sava-nationalisten, ze onderhouden warme banden met de orthodoxe kerk. Ik weet het verschil niet precies tussen dat soort nationalisten en gewone nationalisten, maar het schijnt er toe te doen. Hoe dan ook, het ministerie van mensen- en minderhedenrechten wil van ze af.
Het gaat er even niet om of dat al dan niet terecht is. Ik vond in dit verband vooral de reactie op het bericht kenmerkend: bij de buren is het veel erger, want daar bezoeken honderdduizend ustaša rockconcerten. Met andere woorden: niet wij zijn fout, maar zij, oftwel: geen hand in eigen boezem, maar een balk in het oog van de ander.





