gaaaaaaaap

Gotohgotohgot, wat is het leven moeilijk. Vijf uur, buiten is het nog nacht en in mijn hoofd ook. Ik wist niet dat Belgrado zo stil kon zijn. Ik krijg m'n ogen maar niet open, maar een correspondent staat altijd paraat. Over ruim een uur in de uitzending van het Radio 1 Journaal. Over wat ook alweer? Oh ja, iets met de Verenigde Naties en Kosovo en Servië. Luistert er wel iemand op dat uur? Lijkt me sterk. Zal ik maar gewoon weer naar bed gaan? Goed idee. Snurk. Nee, toch maar niet.

GOEDE MORGEN LIEVE BEZOEKERS!!! ZIEN JULLIE WEL HOE ZWAAR IK HET HEB???

chagrijn

Ik ben niet in de wieg gelegd voor administratief werk. Vandaag vele uren bezig geweest om al het werk van vorige maand te transformeren van de chaos in mijn opschrijfboek (zie boven), stapels bonnetjes, wisselkoersen en weet ik veel naar keurige bijdragenoverzichten en onkostendeclaraties waar mijn opdrachtgevers ook uit kunnen komen. Geloof me, ik ben nu bijzonder chagrijnig. Gelukkig is er niemand in de buurt. Het lijkt jonge journalisten die ik spreek vaak zo'n uitdaging om correspondent te worden. Ik heb een tip voor ze: ga eerst een hogere administratieve opleiding doen, want anders zit je elke maand, net als ik nu, met een slecht humeur. Of wordt leeuwentemmer of bergbeklimmer. Ook spannend.

teleurstelling

Hoewel die Russische overwinning volkomen terecht was, heb ik besloten vandaag slecht aanspreekbaar te zijn.

raar haar

Net aangekomen in Skopje. Vierhonderdvijftig kilometer in nog geen vijf uur. Dat is netjes. Het is een oersaai stuk, vooral de eerste tweehonderdvijftig kilometer recht vooruit over de snelweg tot aan Leskovac in Zuid-Servië.


Het schiet wel lekker op trouwens...



Dan houdt de snelweg van Broederschap en Eenheid op vierbaans te zijn en gaat het tweebaans verder door het vriendelijke Zuidservische heuvelland, met Kosovo rechts (oeps, dat is ook Servië), Macedonië vooruit en Bulgarije links.



Af en toe beland je achter een bus... ...of een Trabant.












Er kletst een kilo of zeventien insect kapot op de voorruit.



Soms rijd je bijna letterlijk door een muur van bloemen.



En uiteindelijk ben je er.



En dan is de auto vies en je zit je haar raar van het open raam.

zielloos

Het is een beetje leeg, zonder songfestival om te volgen. Gelukkig is er nog wel de enquète, waarin Montenegro steeds fier aan de leiding gaat, nu met vier stemmen. Roemenië heeft er nog steeds één en Kroatië heeft kennelijk ook een fan onder de lezers. Hind vandaag nog even gezien. Ze trad als gast op bij een concert van Slobodan Trkulja in een half lege zaal van het Sava Centar.

Ik heb vandaag met m'n ziel onder m'n arm gelopen. Wat telefoontjes gepleegd, booschappen gedaan, naar het concert geweest, Van der Sar een beslissende strafschop zien stoppen, maar de actie was eruit. Ik zit nu achter m'n laptop te bedenken wat ik vredesnaam moet schrijven. Biertje erbij, maar dat helpt ook niet echt.

Over het weer valt weinig te klagen. Het is wat fris en het heeft vandaag geregend, maar morgen zal het wel weer lekker zijn. Dat moet ook wel, want er moeten weer opnames worden gemaakt voor het Journaal. Nou, dat schiet niet op. Ik ga maar slapen. Morgen beter.