griekenland

Het eerste Griekenlandverhaal heeft gisteren in het Financieele Dagblad gestaan. Volg de link hieronder.

Griekenland.docx

protest

Om niet de indruk te wekken dat ik alleen maar heb lopen lanterfanten, nog wat foto's van een demonstratie van afgelopen woensdag. Ik heb begrepen dat de media in West-Europa hebben bericht dat heel Griekenland plat lag en dat de demonstratie in Athene is uitgelopen op een veldslag met de politie. Geen van beide observaties is waar. De organiserende vakbonden waren bepaald niet tevreden met de omvang van de staking en de 'veldslag' aan het eind van de demonstratie behelsde niet meer dan een kortstondige veschpartij tussen een handvol anarchisten en de politie ("standaardprocedure" bij demonstraties, heb ik me door verschillende mensen laten vertellen). Zo zie je maar, niet alleen over de rest van de Balkan wordt gekleurd bericht.

Ik ga geen heel betoog schrijven over de stand van de Griekse economie, de omvang van begrotingstekort en staatschuld, de onderhandelingen met de Europese Unie, niet over internationale speculatie, noch over het maatregelenpakket waarmee de regering van de socialistische premier Papandreou uit de crisis hoopt te komen. Wat ik daarover te melden heb, schrijf ik op in de twee artikelen voor het Financieele Dagblad (en waarvan er één bijna af is). Ik zal de links op het Belgradoblog zetten, zodra die zijn gepubliceerd. Wat ik wel kan zeggen is dat de situatie behoorlijk dramatisch is.

Aan het begin van de domstratie, het nog lege podium:

Vraag me niet wat dit betekent:

Actievoerders metselen de toegangsdeur van een bank dicht:

Een boze Griek:


Demonstratie voor het parlementsgebouw:

Een vakbondsleider (van de bond voor gepensioneerden van de Dienst voor Sociale Zekerheid, gelieerd aan de communistische partij):

Nog een vakbondsleider (van de bond voor leraren op de middelbare school, gelieerd aan de socialistische partij):

En als je die laatste foto een beetje opblaast, zie je dat er een aardige beker op een van de planken staat. Beograd, staat erop. Verder ben ik helemaal niet chauvinistisch.

Tal van organisaties en individuen grijpen zo'n demonstratie aan voor hun eigen belang. Krakers bijvoorbeeld:

en Bengalen:

en Turkse Koerden:

en Afrikanen:

Nootjesverkopers:

en broodverkopers:

En tot slot nog de gedenksteen voor Alexandros Grigoropoulos, een vijftienjarige jongen die op 6 december 2008 werd doodgeschoten door de politie. Zijn dood was aanleiding voor een maandlang van rellen in Athene. Dat waren pas veldslagen.

oud

Ik logeerde in de Plaka, een oude wijk in het centrum van Athene waar je niet links of rechts kunt kijken zonder een of ander archeolgisch wonder te zien. De Akropolis toornt boven alles uit, maar er is meer, veel meer. Zoveel dat ik van het grootste deel al lang weer ben vergeten wat wat ook alweer was. In de het hoogseizoen moet het hier een rampgebied zijn, omdat je dan over de hoofden van de toeristen loopt. Nu was het prettig; rustig en warm genoeg om koffie op een terras te drinken.

Een straatkat en een -hond (niet archeologisch):

Een eindje verderop: de tempel van Zeus:

voertuigenserie

Ze stonden vlak bij mijn hotel. Gezien de vlaggetjes op het onderste voertuig en het feit dat Akropoli in latijns schrift is geschreven zouden het Franse toeristen die op alternatieve wijze naar Athene zijn komen rijden kunnen zijn. Maar al sla je me dood, ik weet het niet zeker.

pompoenen

Je ziet ze in veel landen bij parlementen, presidentiële gebouwen, koninklijke paleizen en/of belangrijke monumenten, vaak in traditionele kledij om aan te geven dat het betreffende land al een hele geschiedenis achter zich heeft. In Athene staat de erewacht voor het parlementsgebouw en die heeft een ingewikkelde procedure om te wisselen.

Ik houd er over het algemeen niet van om 's lands gebruiken op een makkelijke manier te kakken te zetten, maar toe nou jongens, jullie maken het me wel heel erg moeilijk om mijn lachen in te houden. Goed, jullie wapens zien er modern en gevaarlijk uit, dat rokje zij jullie vergeven, maar die witte mailots, die kwasten op je kuien en die rare balletjes op je schoenen... (proest)

hulde

Of ik Grieks spreek, vroeg Albert. Nee, ik spreek geen Grieks. Geen woord. Als je cyrillisch leest, kun je het Griekse schrift met wat fantasie wel ontcijferen, maar dan weet je nog niks. Een goede vertaler, die op de hoogte is van wat er in het land speelt en ook nog eens goede contacten heeft, is dus van levensbelang als je, zoals ik, moet berichten over een land waar je de taal niet van beheerst en (behalve uit de krant) nauwelijks weet wat er gaande is. Een fixer heet zo iemand (producer als je televisie maakt, verschil moet er zijn). Pavlos is een goede. De momenten dat we niet aan het interviewen waren, waren we aan het discussiëren en raadde hij me aan een laagje dieper te kijken dan hetgeen je aan de oppervlakte ziet. Ik kan natuurlijk niet zeggen dat ik de Griekse samenleving nu ten diepste doorgrond, maar volgens mij heb ik voldoende gezien en gehoord om later vandaag twee verhalen voor het Financieele Dagblad te maken. Hulde voor Pavlos.

athens by night

Zomaar wat avondplaatjes om mee te beginnen

crisis, what crisis?

Tien jaar geleden was ik er voor het laatst beroepsmatig: in Griekenland. Het valt buiten mijn NOS-gebied, dus de paar keer dat ik er in de tussentijd ben geweest, was alleen voor de zon, de zee en de eilanden.

Nu wordt het serieus. Een poosje geleden kreeg ik een telefoontje van het Financieele Dagblad. De vraag was of ik zin had om zo nu en dan stukjes te schrijven over financiële en economische onderwerpen. Dat had ik wel. Zij hebben niemand in Griekenland, dus dat ga ik erbij doen. Iedereen die het een beetje bijhoudt, weet dat het daar een enorme economische chaos is. De totaal uit de hand gelopen overheidsfinanciën bedreigen de euro en het economisch herstel van de hele Europese Unie. Journalistiek gezien ben ik dus met mijn neus in de boter gevallen.

Er is wel een probleem: ik weet nauwelijks iets van Griekenland en economisch onderlegd kun je me zeker niet noemen. Dat wordt dus drie dagen lang met heel veel mensen praten en proberen te begrijpen waar het allemaal om draait. Morgen weg, vrijdag terug. Hoop jullie in de tussentijd van dienst te blijven.