schoen

Voor de geïnteresseerden: Marko Kon en Milan Nikolić zullen Servië vertegenwoordigen op het Eurovisie Songfestival in Moskou. Schoen, heet het liedje, dat niet om aan te horen is. Maar Kon ziet er gek uit en hij niet kan zingen, dus is het goed. Begint gewoontegetrouw met traditioneel accordeonriedeltje en dan volgt de steenkolengruisstem van Kon met een suffige beat. Bravo. Geruchten genoeg over doorgestoken kaart. Kon is een belangrijke producer van turbofolk en zit dus tot aan zijn ellebogen in de contacten bij de organisatie van de nationale poot van het liedjesfestival. Eén ding is zeker: Belgrado zal het Songfestival 2010 niet organiseren.

op schoot

Rusland dus, maar dat kan ons geen bal schelen. Voor ons telt alleen het echte werk: wie is ónze winnaar en wie kan er dus bij Jovana op schoot. Dat wordt een probleem, want drie mensen hadden Roemenië als hoogste geplaatst en laat dat land nou twee stemmen meer hebben gekregen dan Kroatië. Ik zal Jovana moeten bellen om te vragen of ze dat wel aan kan, drie mensen op haar schoot. Zoals jullie hebben gezien is ze niet erg stevig gebouwd...

...Slecht nieuws. Jovana heeft er geen zin in. Een pak koekjes dan maar voor de winnaars? Of zoiets?

Voor de geïnteresseerden, ik had nog een onderwerpje in het NOS Journaal gisterenavond. Het begint op 13.47.

kindertjes

Nog twee dagen en dan kan ik me eindelijk weer eens met iets anders gaan bezig houden dan het Eurovisie Songfestival. Dat is te zeggen, als Hind de halve finale niet overleeft. De formatie van een nieuwe Servische regering is zo'n boeiend onderwerp dat al een poosje ligt te wachten. Ik wil wel weer eens ergens anders komen dan op plaatsen waar cameraploegen (inclusief de mijne), fotografen en journalisten (inclusief ikzelf) om groepjes zangeressen, zangers en dansers heenwurmen en -pieren. Dosta.

En dan ga ik mezelf meteen tegenspreken. Vandaag was het wél de moeite waard. Ik snotter al snel, zeker als het om kinderen gaat, maar vandaag was het echt bijzonder. Snif. Hind ging op bezoek in een kindertehuis in Sremska Kamenica, op een uurtje rijden van Belgrado. De kindertjes waren prachtig (snotter) en Hind was prachtig. Een heel klein ettertje dat bij haar op schoot zat, hapte de hele tijd in de plopkap van mijn microfoon toen ik Hind wilde interviewen. Grappig.

Hieronder wat fotootjes. En ga nou niet meteen zeggen dat het een goedkope pr-stunt was. Je was er zelf niet bij. Of wel soms?

gerookte paling

Van ambassadefeestjes moet je houden. Persoonlijk ben ik er niet dol op, hoewel de hapjes op de Nederlandse vertegenwoordiging in Belgrado meestal wel erg lekker zijn (alleen mis ik al tijden de gerookte paling). Maar ik moet toegeven: gisteren viel het reuze mee in de tuin van de residentie van hare majesteits ambassadeur te Belgrado (of korter: Van Dartels achtertuin). Er werd een muziekfeestje gehouden, natuurlijk ter ere van Hind. Ze was er zelf, de Belgische inzending was er en ook de Israelische.

Hinds liedje heb ik afgelopen week al een keer of tweehonderd gehoord en hoewel (zoveel zal de lezer ook wel duidelijk zijn) ik erg onder de indruk van haar ben, was dat echt teveel van het goede. Het Belgische liedje is grappig, een vrolijk huppeldeuntje en de Israelische jongens, die volgens mij de luiers nog maar net ontgroeid zijn, kunnen verbazingwekkend goed zingen. Maar daar was ik helemaal niet voor gekomen. Ik was naar de residentie gereden:

1. om te werken, kijk maar, en nou gaat het me eens niet om Hind, zelfs niet om mij, maar om de volkomen verdwaasde blik van de jongen die naar haar staat te kijken. Die moet wel ongelofelijk verliefd zijn.

2. om Slobodan Trkulja (lepe moje crne oči - mijn mooie zwarte ogen, waarmee hij niet zijn eigen ogen bedoelt, maar die van een heel mooi meisje is; de ogen als metafoor als het ware) te horen spelen. Ik ben al jaren fan van hem. Hij bespeelt letterlijk alles waar je op blazen kunt en dat nog perfect ook. Het is waar dames, hij heeft raar haar en ook nog een jaap van een litteken op zijn gezicht, maar als ik vrouw was geweest of homo, dan zou ik dolgraag trouwen met een man die zulke mooie muziek kan maken.

dracula

Gemengd nieuws vandaag. De kans wordt nu wel erg groot dat Aleksandar Vučić de volgende burgermeester van Belgrado yal yijn (ha, als windows de taal wijyigt van Nederlands naar Servisch wordt de y ineens een z, sorry, de z een y, wel iets om in het vervolg rekening mee te houden). Yoals te yien, lijkt Vučić een beetje op Dracula. Of de benoeming van de radicaal veel yal veranderen weten we nog niet. Per slot van rekening is de vorige burgemeester, Nenad Bogdanović, in september vorig jaar overleden en volgens mij hebben daar, behalve yijn familie en vrienden, maar weinig mensen iets van gemerkt. Bovendien heeft de burgemeester van Belgrado internationaal maar weinig in de melk te brokkelen.

Over wat dit te betekenen heeft, lopen de meningen uiteen. Sommigen yeggen dat er kamerbreed een afspraak is gemaakt. De radicalen krijgen Belgrado in ruil voor een regering onder leiding van de coalitie rondom president Tadić (vriend van Solana en de rest van de EU) en vijand van de patriotten te Servië. Anderen somberen dat ook de regering in radicale handen komt. Radicalenonderhoofd Toma Nikolić is immers naar Den Haag gevlogen, waar yijn opperhoofd Vojislav Šešelj, yuchtend in gevangenschap, toestemming moet geven voor een deal met Koštunica en de SPS (yie elders op dit blog). Sterker nog, SPS-baas Ivica Dačić is in Moskou om... Waarom eigenlijk? Om Poetin, c.q. Medvedev, om toestemming te vragen natuurlijk, stomkop.

Dat was Den Haag, terug naar Hilversum.

Ik ben kwaad, laaiend, woedend en bijyonder verdrietig. Het tot voor kort onvolpreyen radio-, televisie- en internetstation B92 heeft een foto van de Armeense deelneemster aan het songfestival op yijn homepage geyet. Een foto van de repetitie van vanochtend; ik was er yelf bij. Nu ken ik wat mensen daar (mijn vrouw werkt er), dus had ik de blaren op m'n tong gelobbyd (gelobbied?) om Hind prominente aandacht te schenken en wat doen de schurken...?

Dat krijg je met dat pro-Europeanisme, dan werkt zelfs de vertrouwde ons-kent-ons-balkan-vriendjescultuur niet meer.

Nou, dan moet ik het maar zelf doen. Hier is Hind. Oh shit, niet te zien.

Hier dan maar.

Maar dat is alweer van gisterenavond in de studio van RTS. Nou ja, beter iets dan niets.

(Volgende keer geen vermengde z-ten en y's meer. Ik beloof het)

zenuwen

Even geen fotootjes, geen links, geen spitse gedachten. Ik moet zometeen opnames gaan maken voor het Journaal. Mijn hemel, wat ben ik zenuwachtig. Het gaat mijn eerste echte bijdrage worden. Ik heb al een soort van script, zodat ik ongeveer weet welk verhaal ik wil vertellen. Maar nu moet ik het nog gaan uitvoeren ook. Ik heb vanochtend al drie keer op de w.c. gezeten (vooruit, één fotootje dan, voor het welbevinden van de lezer heb ik mezelf maar weggelaten).







Gelukkig is Sale een hele goede cameraman, de hofleverancier van beelden uit Servië, hoewel hij vandaag meer psycholoog zal moeten zijn om zijn correspondent bij de tijd te houden. Mama, ik wou dat het al vanavond was.

Update: Het is allemaal goed gegaan. Sale is inderdaad een goede cameraman en ook nog een goede psycholoog. Het resultaat is komende maandag- of dinsdagavond te zien in het NOS Journaal.

poëzie

Het Eurovisie Songfestival kan beginnen; ik ben er helemaal klaar voor. Zojuist heeft men mij in het perscentrum de songfestivalkledij uitgereikt, een songfestivaltas in de handen gedrukt, alsmede een opschrijfboekje, het officiële programma, een pen en een doosjes met kleurpotloden (waarvan me het nut me niet helemaal duidelijk is).

In het programma staan de teksten van alle liedjes afgedrukt. Laat me eens een bloemlezing geven van al dat poëtisch talent:
Montenegro:
Ponoć nad gradom kuca
Ja ne znam gdje si ti
(officieel om de een of andere reden vertaald als: Middernacht in onze stad/Denkend waar ben jij, volgens mij moet het zijn: Middernacht in de stad tikt weg/Ik weet niet waar je bent)
Azerbeidzjan:
For peace we pray
Save us from all fears
(misschien een beetje te zwaar op de hand)
Noorwegen:
Love can be hard sometimes
Yes it can catch you off guard like bad crimes
(toprijmelarij uit Skandinavië)
Oekraïne:
You've been my superstar
But it's not what you are
(moeder!!!!!!)
Ierland:
Oh I come from a nation what knows how to write a song
Oh Europe where oh where did it all go wrong
(gezongen door een kalkoen, wordt verondersteld grappig te zijn)
En natuurlijk Nederland:
There was a time when I was in love with a fool
He stepped on my heart, bruised me, and broke the golden rule
(bij zo'n tekst zou je toch eerder een stevige blues verwachten)

Een aantal creatievelingen heeft natuurlijk maandenlang zitten brainstormen over het motto voor dit festival in Belgrado. De uitkomst: Confluence of sound. Ik vind het eerlijk gezegd niet zo gelukkig, 'samenvloeiing van geluid'. Alsof al die artiesten hier alleen maar geluid staan te produceren. Had er dan 'samenvloeiing van culturen' (serieus) van gemaakt of misschien zelfs 'samenvloeiing van goeddeels opgepijpte saaie liedjes' (niet serieus). Dat van die samenvloeiing vind ik dan wel weer mooi. Het slaat namelijk ook heel erg op Belgrado, waar twee rivieren, de Donau en de Sava, samenvloeien, maar waar ook culturen samenvloeien, waar eeuwenlang de Turkse en de Oostenrijkse rijken samenkwamen (of beter: op elkaar botsten). Wat klinkt dat raar: Oostenrijkse rijken, doet me denken aan Oostenrijkers met veel geld.
Hoe dan ook, Hind (zucht...), vindt het "een heel mooi motto". Dat heeft ze me zondag zelf verteld. "Het Eurovisie Songfestival is ook wel een beetje een samenkomst van verschillende culturen en geluiden," zei ze. "Dus een beter motto had ik me niet kunnen wensen." En als het voor Hind een goed motto is, dan is het dat voor mij ook.

rode koontjes

Hoera, Hind (op de foto rechts met blote buik en zonder baard en bril) is in Belgrado. Als deel van een stroom deelnemers aan het Eurovsie Songfestival die vandaag aankwam, arriveerde ze met JAT-vlucht 263 om tien voor twee op het vliegveld van de stad. Ambassadeur Van Dartel (op de foto links, met baard en wel erg rode koontjes) was er om de zangeres, de achtergrondzangeresssen, de dansers, de regisseur, de producer en nog wat mensen de hand te schudden en welkom te heten. Hind heeft een speciale Hind-bus, dezelfde bus waarmee Boris Tadić de afgelopen weken het land heeft rondgetourd om de Serviërs over te halen om vandaag op zijn Democratische Partij te stemmen. Weet niet of dat een politiek statement is van Nederlandse zijde. Hind lijkt me erg aardig en ze is zeker heel erg mooi. Ik hoop maar dat ik haar de komende tijd nog een paar keer tegenkom. Hieronder: een deel van de dansers en achtergrondzangeressen en de Hind- bus (Stem voor Holland, staat erop).