zo'n dag

Vandaag is zo'n dag waarop de zon met recht een koperen (beter: zilveren) ploert is, zo'n dag waarop je niet naar buiten gaat, tenzij je persé moet of straatkat bent,

Zon dag waarop de markt uitgestorven is en er ook in de Knez Mihailovastraat nauwelijks een kip te bekennen valt

zo'n dag waarop maar één ding belangrijk is: water,

water

en nog eens water.

Het is nu zesendertig graden, morgen wordt het nog warmer.

pistool

Weer zo'n typisch voorbeeld van hoe je de werkelijkheid als politicus in je eigen richting kunt ombuigen. De 38-jarige Nataša T. probeerde gisteren met vuurwapen en al het parlementsgebouw binnen te komen. Ze liep echter tegen de lamp, in dit geval een metaaldetector, en ze werd afgevoerd. Nog niet zo lang geleden was een man met twee handgranaten het gebouw van de president ingewandeld. Die twee incidenten brachten de leider van de oppositionele radicalenfractie in het parlement, Dragan Todorović, tot de volgende conclusie: "Een toenemend aantal burgers ziet geen weg meer uit hun problemen en grijpt naar zulke methoden om ze op te lossen". Zo lust ik er nog wel een. Op basis van twee incidenten kun je dus onweersproken concluderen dat steeds meer burgers hun problemen met geweld willen oplossen. Je zou ook kunnen zeggen: de politie wordt steeds slimmer en daarom zijn deze gevallen met een sisser afgelopen of: er zijn kennelijk steeds meer wapens in omloop of: slechts weinig Serviërs denken dat hun problemen met geweld zijn op te lossen, tot nu is het slechts twee keer geprobeerd of: het wapenbezit in Servië is gelijkelijk verdeeld over de seksen of: het parlementsgebouw staat in Belgrado of: meneer Todorović is een sukkel die denkt dat alle Serviërs zo dom zijn als hij. Waarmee ik overigens in het geheel niet wil zeggen dat er geen mensen met problemen in Servië rondlopen.

donau

Nee, geen foto uit een folder die toeristen moet verleiden hun vakantie in Servië te besteden, hoewel het zomaar zou kunnen. Dit is de Donau bij Begeč, even ten westen van Novi Sad. Ik was er gisterenavond om een radioreportage te maken voor een Donauserie die het Radio 1 Journaal volgende week uitzendt. Ik maak twee afleveringen. Als je wilt weten waar ze over gaan, moet je maar luisteren (in de ochtenduitzending, waarschijnlijk op woensdag en donderdag).

Op deze plaats beperk ik me tot mooie...

en minder mooie plaatjes. Servië heeft qua landschap behoorlijk wat potentieel. Eigenlijk is het gewoon een heel mooi land, maar door een combinatie van onachtzaamheid, desinteresse, corruptie, ongeïnteresseerdheid, onkunde en nog zo wat wordt die schoonheid op tamelijk veel plaatsen vakkundig teniet gedaan. Laat me niet té negatief zijn, want het is toch wel erg mooi daar op de Donau bij Begeč.

Vooruit, toch maar een tipje van de sluier van de reportage. Ze gaat over vissers

en vissen (waarvan we er maar één vingen).

En over dit pontje wil ik ook nog eens een verhaal maken. Daar horen jullie nog wel van.

izvinite

Vaste bezoekers hebben het vast al gemerkt: de laatste tijd post ik niet elke dag een verhaaltje. Dat is niet omdat ik dat niet wil of omdat ik bezig ben de brui eraan te geven, het is gewoon omdat ik er momenteel weinig tijd heb. Ik ben privé en voor m'n werk veel op pad en dat gaat nog wel even door. Heb dus een beetje geduld met me. Ik schrijf zoveel ik kan, want ik ben het Belgradoblog en zijn lezers een warm hart gaan toedragen. Maar de komende weken zal het nog wel eens gebeuren dat je geen nieuw stukje aantreft. Excuses.

doop

Drie keer raden wat er vandaag in de krstionica van de aartsbisschoppelijke kerk te doen was. In ieder geval was Mihaela er, mijn nichtje uit Niš, het dochtertje van Aleksandra's zus, en Miša had een hele grote, zegenende priesterhand op haar hoofd.

Nou, dan weet je het wel. Mihaela werd gedoopt. En niet alleen zij, ook haar jongere broertje Damjan, die ook nog eens zijn eerste verjaardag vierde, moest eraan geloven. Ik ben niet gelovig, maar toch vind ik zo'n doop een interessante gebeurtenis. Velen van jullie kennen het ritueel waarschijnlijk, voor mij was het voor het eerst in een orthodoxe kerk. Ouders en (vooral) de kuma moeten ik geloof wel honderd keer beloven de kindertjes in de vreze gods op te voeden en de duivel te vertrappen (letterlijk een stamp op de grond). Hier staan ze met z'n allen bij elkaar.

Dan gaat de éénjarige Damjan helemaal uit de kleren en mag Mihaela (drieënhalf) haar ondergoed aanhouden en bekruist de, overigens bijzonder vrolijke, priester de kinderen op een aantal strategische plekken met (als ik het goed heb begrepen) mirre.

En dan komt de echte doop. De arme Damjan kreeg een enorme plons water over zich heen uit een oranje plastic schenkbeker:

Miša kwam er genadiger vanaf. Zij werd besprenkeld met gezegend water uit een bosje basilicum:

Vervolgens gebeurt er nog het een en ander waarvan ik de betekenis niet helemaal heb begrepen en dan lopen priester, ouders en kinderen en kuma drie keer rond het altaar en uiteindelijk mag iedereen de bijbel kussen en daar wat geld op achterlaten.

Het was een leerzame middag.

brandkraan

De aartsbisschoppelijke kerk in Niš is een paar jaar geleden afgebrand en weer opgebouwd. Om herhaling te voorkomen, staan er nu een heleboel brandkranen om het gebouw heen. Handig voor de brandweer, maar niet als je er een hele berg hout omheen legt:

zweet

Volgens het weerbericht is het 34 graden in de stad. Ik geloof het niet. Zelfs een kameel zou het begeven bij deze temperatuur. Ik zweet me suf, terwijl ik niet veel uitvoer. Ben je van plan dezer dagen naar Belgrado te komen? Denk er nog even over na, het is niet plezierig. Voor morgen worden er nog hogere temperaturen verwacht. En het onweer dat al dagen in het vooruitzicht wordt gesteld, blijft maar uit. Wat kan een mens toch naar een verkoelende plensbui verlangen.

vervolg

Het gaat lekker door in het zuiden. Ragmi Mustafa, een van de Albanese politieke leiders, weeft een vertrouwd patroon. De žandarmerija treedt "wreed" op, aldus de baas van de Democratische Partij van Albanezen. De elitetroepen van de politie mishandelen volgens hem zelfs kinderen. Ik heb er geen bewijs van gezien. De lokale autoriteiten in Preševo, Bujanovac en Medveđa, waarvan veel Albanezen deel uitmaken, kappen ermee. Ze willen dat de "repressie" ophoudt.

Mustafa verwijst naar Kosovo, en ook dat was te verwachten. "De politie handelt op dezelfde manier in Kosovo en we weten wat daar is gebeurd," zegt hij dreigend. "Servië heeft Kosovo verloren (...)"

hordes

Pas maar op, daar in Nederland. Dit hierboven (= een Schengenvisum) is straks niet meer nodig voor Serviërs, Macedoniërs en Montenegrijnen. De Europese Commissie heeft voorgesteld om de visumverplichting voor burgers van die drie landen per 1 januari af te schaffen. De Schengenlanden (als ik me niet vergis de EU-landen, minus Het Verenigd Koninkrijk en Denemarken en plus Zwitserland) zullen dus worden overspoeld door hordes woeste ex-joe's, die overigens grotendeels het geld niet hebben om vakantiereisjes naar het rijke deel van Europa te maken. Benieuwd wat Geert Wilders ervan vindt. Er wonen in Servië, Macedonië en Montenegro dan wel niet zo heel veel moslims, maar Balkanezen zijn ook heel gevaarlijk.

Volgens de Commissie is Macedonië al helemaal klaar. Servië en Montenegro moeten hier en daar nog wat aanpassen. Servië dient een oplossing te vinden voor de inwoners van Kosovo, die volgens de regering hier immers doodgewone onderdanen van de republiek Servië zijn, maar volgens het grootste deel van de EU niet. Priština is nog lang niet klaar voor de visumvrijstelling. Verder kunnen alleen Serviërs met het nieuwe biometrische paspoort zonder visum reizen.
De Servische regering heeft natuurlijk toegezegd braaf de aan de vereisten te gaan voldoen, maar dat zeggen ze hier wel vaker. Maar eens afwachten. Wat er in Montenegro nog niet helemaal deugt, weet ik niet.
Maar laat me niet te cynisch zijn. Als dit allemaal doorgaat, is dat een enorme verbetering. Geen ellenlange rijen in de brandende zon meer bij consulaten, geen vernederende behandeling meer door (lokaal) personeel, geen uitnodigingsbrieven, geboortebewijzen, bewijzen van inkomen en wat al niet. Gewoon, net als iedereen op pad. Morgenochtend in het Radio 1 Journaal een kort reportagetje uit Belgrado.

bom

Zuid-Servië nog maar even. Ik schreef zondag al dat er een politiepatrouille onder vuur had gelegen. Daar kwam nog eens een bomaanslag in Preševo overheen. Een (Albanese) vrouw en een (Albanees) kind raakten gewond. Ze blijken toevalligerwijs (of niet zo toevalligerwijs?) de echtgenote en het veertienjarige zoontje van een (Albanese) politieman te zijn. De achtergrond van de aanslag is nog niet bekend, maar politieminister Ivica Dačić heeft het al over een "klassieke daad van terrorisme" en onderzoeksrechter Staniša Mihaijlović in Vranje zei dat de ontploffing "waarschijnlijk een terroristische daad (is)".
Verder is bekendgemaakt dat ene Cenan Mehmeti werd gearesteerd, terwijl hij wapens uit Kosovo aan het smokkelen was, maar het is me niet helemaal duidelijk of hij iets met deze aanslag te maken heeft. De politie zegt overigens op verschillende locaties grote aantallen handgranaten, tijdmechanismen voor bommen en vuurwapens te hebben aangetroffen.
Ik weet niet of er weer een guerilla-oorlogje à la 2001 op het punt van uitbreken staat. Ik hoop het niet, maar de voortekenen zijn niet goed. Kosovo's onafhankelijkheidsverklaring heeft onder de Albanezen in Zuid-Servië de hoop op aansluiting heftig aangewakkerd. De Albanese bevolking in Preševo, Bujanovac en Medveđa ziet het deel van Servië waarin zij wonen om de een of andere reden hoe dan ook als 'Oost-Kosovo' (liefst doorlopend tot en met Niš). EULex en Kfor in Kosovo en de politie in Noord-Macedonië lijken niet in staat of niet bereid de ongebreidelde smokkel van wapens en explosieven te stoppen. Albanezen klagen al sinds jaar en dag over 'grove' schending van hun mensenrechten. Kortom, letterlijk een explosieve situatie, waar we het laatste nog niet over gehoord hebben.

kleren

Ik ga niet zitten zeuren dat de zomer eindelijk begonnen is en dat het vanochtend om tien uur al dertig graden was. Welnee, ik geniet van het feit dat de airconditioning in mijn woonkamer mijn kantoortje niet bereikt en dat het zweet me van het voorhoofd gutst. Die hitte was per slot van rekening een pracht van een reden om gisteren eens uitgebreid langs een aantal kledingwinkels te trekken en me met popust in het nieuw te steken: een hippe lange korte broek (boven) en luchtige lange broek met een kleurig overhemd met korte mouwen. Mij krijgen ze niet gek, al wordt het veertig graden.

spraakverwarring

In de grondwet van Montenegro was al opgenomen dat de Montenegrijnen hun eigen taal hebben: je raadt het al, het Montenegrijns. Die taal verschilt niet, of in ieder geval nauwelijks, van het Servo-Kroatisch (dat officieel helemaal niet meer bestaat), maar toch moet er een standarisatie komen. De inwoners van de onafhankelijke republiek moeten immers weten wat hun eigen taal is. Hooggeleerde linguïsten hebben al vastgesteld dat het Montenegrijns drie extra letters heeft. Je ziet ze hierboven: de nummers 26, 31 en 33 (ik krijg ze niet uit mijn computer). Tsja, als je een klein land bent, wil je natuurlijk een groot alfabet.

Niet dat onenigheid over de taalverschillen iets nieuws is. Hier een oud filmpje, als je goed luistert ook wel te begrijpen als de taal niet machtig bent.

bujanovac

Ik kom nog even terug op een incident van woensdag. Toen kwam een patrouillevoertuig van de Servische speciale politieëenheden bij Bujanovac in Zuid-Servië, waar een groot deel van de bevolking Albanees is, getroffen door een granaat. Er vielen twee gewonden. Op zich geen al te erg incident; het had veel erger kunnen aflopen. Maar toch.

Politieminister Dačić suggereerde dat de aanval was uitgevoerd door een "terroristische groepering" uit Kosovo, dat aan dit deel van Zuid-Servië grenst. Zijn commentaar leidde tot de voorspelbare reacties op allerlei internetfora. Voorspelbaar, zeg ik, maar daardoor niet minder triest. Voedsel voor een gewapend conflict ligt nog steeds huizenhoog opgestapeld. Lees maar mee:

- Thank God the officers are alive. I hope Serbia will apprehend and crush the responsible terrorists.(Ace, 9 July 2009 10:34)

- Now it is time liberate the east part of Kosovo. Non-serbs have no right in Serbia so of course they threw handgranedes. No right= no peace.(Adam, 9 July 2009 11:14)

- sorry mr but this is fake man no terrorists in kosova, sorry man u have in your country such of criminals,one of them mladic.legia zemun klan etc etc(itoni, 9 July 2009 13:13)

- Most probably this was done by Serbian criminals(most likely Mladic's criminal gang) to pause the (international)heat/pressure that is on Belgrade by blaming on inocent ALbanians. Hello Serbia, Wake up! These the tricks of the XX century.(PRN, 9 July 2009 14:12)

- Albanian terrorists again cause. When they get a prescribed response, he will take the well-known scenario: we are victims of repression. Yeah! Right! Fortunately, they are not believed. After the lies called Racak massacre, they have lost all credibility.(Drazevic, 9 July 2009 14:22)

Het is maar een kleine selectie van een gemodereerde site, in het Engels opdat iedereen het begrijpt. Op tal van andere sites gaat het er nog veel harder aan toe. Het gaat me vooral om de vooringenomenheid. Niemand weet wat er is gebeurd, wie die granaat heeft afgevuurd, en iedereen vindt er al iets van. Meningen hier worden zelden of nooit gebaseerd op feiten, op kennis, op begrip van de situatie. Er wordt gereageerd in een vast stramien, godzijdank vooralsnog in woorden, maar de daden liggen er, vrees ik, niet ver vanaf (getuige ook dit incident). Zuid-Servië is een kruitvat, ik schreef het al eerder, en het lijkt me dan ook raadzaam dat al die internationals aan de andere kant van de 'grens', in Kosovo dus, heel serieus nemen wat daar gebeurt.

goedemorgen

De buren hebben er overduidelijk zin in vandaag. De muziek kwam door de open deur.

buren.MP3

gek

Ik heb er al eerder over geklaagd en deze week is het weer raak. Er waren me interviews toegezegd met Milorad Dodik (de baas van de Republika Srpska) en Vuk Jeremić (minister van buitenlandse zaken van Servië) en wat denk je? Van Dodiks bureau kreeg ik, na eindeloos zeuren en vragen wanneer en waar dat gesprek zou plaatsvinden op de valreep te horen dat het toch niet door kon gaan. Zelf belden ze daar natuurlijk niet over.
Met de woordvoerster van Jeremić, Vesna Sekerezović heet ze, had ik afgesproken vandaag te bellen om een tijdstip in het weekend overeen te komen voor een interview. Volgende week is haar baas namelijk in het buitenland. Ik heb vandaag acht keer gebeld. Alleen de eerste keer behaagde het mevrouw Sekerezović haar telefoon op te nemen. Ze vroeg me een uur later terug te bellen. Dat heb ik gedaan, en een half uur later weer, en een uur later weer, een een half uur later weer, enz. Ze beantwoordt stomweg haar telefoon niet. Ik heb de volgende sms gestuurd: "Could you please contact me about the interview with Mr. Jeremić. It is urgent. David Godfroid, NOS Netherlands". Duidelijk genoeg, lijkt me, maar geen antwoord.
Ik word er gek van. En dat niet alleen. Je zult zowel Dodik als Jeremić straks wel weer horen mekkeren dat niemand Servië en de Serviërs begrijpt, dat de hele wereld tegen ze is. Ja hoor. En hoe, beste heren, wilt u dan dat de wereld van uw standpunten op de hoogte raakt? Door u te verstoppen, weg te kruipen?

Update: ik moet mijn mening bijstellen. Vesna Sekerezović heeft uiteindelijk teruggebeld, mogelijk komt dat interview met Jeremić er toch. Ik houd jullie op de hoogte.

verhagen

Minister Verhagen van buitenlandse zaken komt dus niet naar Belgrado op 21 juli. Dat vind ik niet leuk, want het scheelt mij een boel inkomsten. Ik zal een klacht indienen.
Waarom Verhagen niet komt, laat zich raden. Servische politici stonden sinds het bekend worden van zijn bezoek in de rij om te verklaren dat ze de Nederlandse regering er nu van zouden kunnen overtuigen dat Servië er echt alles aan doet om samen te werken met het Joegoslavië-tribunaal. Dom, want daarmee hebben ze het uitstel (en mogelijk afstel) van het bezoek zelf over zich afgeroepen.
Verhagen is er herhaaldelijk heel duidelijk over geweest: als ik naar Belgrado kom, dan ga ik geen koehandel plegen over de vraag of Servië al dan niet volledig samenwerkt met het Joegslavië-tribunaal. Om dat te beoordelen heeft het tribunaal een hoofdaanklager en zijn naam is Brammertz, meld u zich daar maar. Dat is een helder standpunt. Daar kun je het vanzelfsprekend mee oneens zijn, maar dat ga je dan niet luid en duidelijk lopen rondtoeteren. Zo werkt diplomatie niet. Als je in zo'n geval iemand wilt overtuigen, dan laat je hem komen, dan praat je de hele dag over handelsakkoorden en economische samenwerking op kabouterniveau en dan mompel je tussen de kaviaar en de gebonden kalfsleversoep met gepocheerde eendensnaveltjes door iets over het tribunaal en gijzeling van je land en dat de EU een belangrijk land als Servië toch niet links kan laten liggen. Kans op succes bij Verhagen: nul, maar dan kan je in ieder geval zeggen dat je er alles aan hebt gedaan. Zo werkt dat heren.

brčko

Ik sta in deze regio steeds weer voor verrassingen. Ik was dus in Bosnië, in het district Brčko om precies te zijn. Brčko neemt een bijzondere plaats in, omschreven in het Dayton Akkoord van 1995. Bestuurlijk valt het noch onder de Republika Srpska, noch onder de Moslim-Kroatische Federatie. Het heeft een eigen bestuur en als het ergens onder valt (en dat doet het), dan is het onder rechtstreeks gezag van de Hoge Vertegenwoordiger.

Alleen de geografische ligging maakt het district al speciaal. In het noorden, aan de andere kant van de Sava (plaatje), ligt Kroatië, en verder ligt het ingeklemd tussen de Republika Srpska in het oosten en het westen en de Federatie in het Zuiden.

Brčko is een soort van toonkamer van de internationale gemeenschap. De opstellers van Dayton vermoedden waarschijnlijk al dat het in Federatie en RS een zooitje zou worden en dus wilden ze de rest van de wereld laten zien dat multi-etnisch samenleven in Bosnië echt wel mogelijk is.

Dat is ten dele gelukt. In het stadje Brčko wonen de Kroaten, Serviërs en Moslims inderdaad min of meer vreedzaam naast elkaar (ik zou niet zeggen met elkaar). Anders dan in de rest van Bosnië is de politie er bijvoorbeeld multi-etnisch en gaan kinderen er naar dezelfde scholen (zij het dat sommige lessen gescheiden worden gegeven).

De dorpen zijn evenwel voor het grootste deel strikt gescheiden. In het ene dorp staat een moskee, in het volgende een orthodoxe kerk en in het derde een katholieke. En in het dorp waar die moskee staat, wonen zelden Serviërs en Kroaten, in het dorp met de orthodoxe kerk zul je nauwelijks Kroaten of moslims vinden en in het katholieke dorp zul je vergeefs naar Serviërs en moslims zoeken.

De vraag is of dat erg is. Nee, zeggen de meeste dorpsbewoners, want dat is al eeuwen zo. De segregatie is geen gevolg van de oorlog, we hebben nooit door elkaar heengewoond. En dan komen we bij de internationale gemeenschap en de tientallen, zo niet honderden non-gouvernementele organisaties, die de inwoners van de dorpen rondom Brčko zo graag multi-etni willen maken. Waarom toch? Zolang ze elkaar niet op grote schaal de hersens inslaan is er toch niks aan de hand.

Uitzending van de reportages: Radio 1 Journaal zaterdagochtend. NOS Journaal zaterdagavond, acht uur.

show me the way

We gaan grappig doen in Belgrado. In verband met de Universiade wordt Skadarlija voorzien van allerlei borden. Veel buitenlandse gasten komen hier eten en daarom staan er nu borden 'Voetgangersgebied' en zijn gemeentearbeiders bezig de richtingen naar bekende plekken in andere steden op deze aardbol aan een paal te schroeven. Let vooral op de pijl naar boven. Wel aan de late kant, want de wereldstudentenspelen zijn al een dag of wat aan de gang.
Laat me meteen van de gelegenheid gebruik maken om aan te kondigen dat ik morgen voor een paar dagen naar Bosnië ga. Ik doe mijn best om ook daarvandaan te bloggen, maar ik weet niet zeker of dat gaat lukken. Ben op z'n laatst vrijdag weer terug in Belgrado.

splavovi

Het was een culturele nacht. Cameraman Sale en ik waren op pad voor een zomercolumn voor het NOS Journaal over de splavovi in de Donau en de Sava. Voor de weinigen die niet weten wat splavovi zijn, letterlijk betekent splav: vlot, maar dat is zo langzamerhand een te bescheiden naam voor de bouwsels, waarvan er vele zijn uitgegroeid tot enorme drijvende clubs.

We begonnen in een van de populairste splavovi in de stad: Amsterdam, achter hotel Jugoslavija. Daar moet je als Nederlander natuurlijk naartoe. Het is eigenlijk gewoon een discotheek, maar dan op het water. Harde muziek, kortgerokte en hooggehakte meisjes en een enkele achttienjarige snotneus die niet gefilmd wenst te worden, omdat hij niet wil dat zijn ouders te zien krijgen hoe hij zijn ongetwijfeld royale toelage er in een paar uur tijd doorheen jast.

Daarna was het tijd voor de club met de vreemde naam 20/44, bij Brankov most, waar het publiek grotendeels bestaat uit studenten en ander alternatief volk, waar de muziek voor mijn oren een stuk aangenamer is en waar Sale bijna letterlijk bij de deejay op schoot gingen zitten om toch vooral maar met een paar goede shots thuis te komen.

En tenslotte was het de beurt aan Ambiss, achter de sajam. Een pure turbofolktent, zoals je op het plaatje kunt zien. De rokjes zijn er nog net iets korter dan in de Amsterdam, de hakken net iets hoger. Het komt er eigenlijk op neer dat de meisjes er daar tot genoegen van de mannelijke clientèle half naakt bijlopen. Hoewel we toestemming hadden van de eigenaar, vonden een paar stoere macho's het hier helemaal niet leuk dat ze werden gefilmd temidden van flessen champagne en diezelfde halfblote meisjes.

Maar we hebben het overleefd. Een nadeel is dat e meeste van die clubs pas ruim na middernacht op gang komen. Ik was pas om vier uur thuis. Vandaar dat ik er nu zo verlopen uitzie.

studenten

Gisterenavond is de Universiade officieel geopend in Belgrado. De ceremonie, waar iedereen die van zichzelf vindt dat-ie wat voorstelt bij was, werd rechtstreeks door de RTS uitgezonden. Ik vond het een gek programma. Veel dramatisch koorwerk en een choreografie waar ik niet veel van begreep, maar die ongetwijfeld modern was. Zal de leeftijd wel zijn.

Eén van de deelnemers inmiddels betrapt op varkensgriep; een Australiër. Het totaal aantal bevestigde gevallen van de ziekte in Servië komt daarmee op veertien.

De komende weken zullen vele duizenden atleten zich in het zweet werken voor eeuwige roem. In die tijd zal het gemopper niet van de lucht zijn, omdat delen van Novi Beograd en Zemun wel op een oorlogsgbied lijken. Overal straten afgezet en politiecontroles. Dat vinden autorijdende Belgradoërs helemaal niet leuk.

krom

Terwijl het in Belgrado voor de verandering weer eens regent, zit ik met stijgende verbazing een bericht in de Volkskrant te lezen. De Europees commissiaris voor landbouw, ene mevrouw Mariann Fischer Boel uit Denemarken, wil snijden in overbodige landbouwregels en dan gaat het over regels waarvan ik het bestaan nooit had vermoed. Kennelijk is Europa twintig jaar lang onderworpen geweest aan de meest belachelijke voorschriften ooit. Volgens de krant mogen 'eersteklas komkommers' (geen uitleg wat dat voor dingen zijn) per 10 centimeter geen grotere buiging vertonen dan een centimeter, mogen spruitjes niet kleiner zijn dan twee centimeter en mogen wortels niet gevorkt zijn (zijn er ambtenaren die dat zitten te controleren?). Groenten en fruit die niet aan de vereisten voldoen, worden verwerkt in de voedingsindustrie of weggegooid.

Mevrouw Fischer Boel wil nu voor zestien van de zesentwintig soorten groenten en fruit van die regels af. "De vorm doet niets af aan de kwaliteit van de appels, komkommers en dergelijke," heeft een dame van het Nederlandse ministerie van landbouw tegen de Volkskrant gezegd. Goh, ga weg, echt niet?? Altijd gedacht dat een kromme komkommer slecht was voor mijn gezondheid. Waarom de regels voor de tien resterende soorten niet worden geschrapt, meldt het artikel niet en ik vind er ook niks over terug op de website van de Europese Commissie.

Het gaat nog verder. Een aantal supermarkten zit niet te wachten op 'mismaakte' groenten en 'mismaakt' fruit, want kromme komkommers passen niet in de schappen. Natuurlijk zijn er meer tegenstanders. Italië, Spanje en Frankrijk schijnen tegen te zijn omdat een toevloed aan "krom en puntig" fruit slecht is voor de prijs.

Nou vraag ik je.

Hier op de markt koop je alleen maar kromme komkomers. Wil je rechte, dan ga je naar de supermarkt, waar je aanzienlijk meer betaalt. Kleine abrikozen zijn goedkoper dan grote, kleine trostomaten zijn duurder dan joekels van vleestomaten, maar het is allemaal te koop, zelfs niet helemaal verse groenten en fruit voor als je weinig geld hebt en half verrotte groenten en fruit voor het geval je helemaal geen geld hebt en het uit de vuilcontainers wilt vissen.

De mensen hier denken dat de Europese Unie over welvaart gaat, over werk, over handel, over vrij reizen, mogelijk zelfs over democratie, rechtsstaat en/of vrijheid. Ik heb vandaag sterk de behoefte om van de daken te schreeuwen: begin er niet aan!!! Laat die EU voor wat ze is, laat ze daar in Brussel in de prut zakken met hun regeltjes. Lang leve de gevorkte wortel, de kromme komkommer, de aardappel met bulten, de wormstekige appel, de gevlekte peer, de mismaakte paprika en de te grote tomaat.